Kendi Yazdığı Şiir
 
%48

O Seslenirken Siz Onu Duyun (Edebiyat)
551

Dün bir kadın gördüm yürürken yolda
Yanına dert keder uğramıştı taşırdı kolunda
Aşk mutluluk uğramamış yanına gözlerinde yaşların izi
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe

Gönül kuşunun kanatları kırık
Ağlarken duyulurdu o derin hıçkırık
Dayanmak çok zordu bağrım oldu yanık
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe

Beklide çok sevdi aşkına layık olanı bulamadı
Belki çok sevdi koştu sevdiğini yanında bulamadı
Belki aşka kollarını açtı sarılan koşmadı
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe

Sessizliği bir çığlıktı kulaklarımda bir feryat
Derdine nasıl derman olmalı heyhat
Ben yabancı o bana yabancı boşa mı var edebiyat
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe

Yaklaştım yanına usulca bahar neşesi tadında
Dedim kusuruma bakma hanımefendi aklımda
Dünden kalan bir bahar vardı şimdi yok yanımda
Sizinde baharınız yok olmuş benim gibi anında
Yanlış anlamayın sizinde benimde hüsran geziyor kanımızda
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe


İrkildi durdu baştan aşağıya beni süzdü
Sanki kızgınlıkla bana ha küstü ha küsecek güldü
Bahar ayını baharı unutmuştum gönlümde küldü
Sevdiğimle beraber sevmeden öldü kederi gördü
Şaşırdım unutmuştum baharı insanı beni kim mezara gömdü
Benim bakan gözlerim o günden sonra bakan kördü
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe

Üzülmeyin dedim kış ayından sonra gelir bahar
Bakın bana siz gibiyim bu gönlüm hasretle yanar
Dert için deva sunan yok herkes uzaktan bakar
Bakamadım uzakta siz üşürken kederden bende üşüdüm
Sizi çok üzgün ve perişan bir halde gördüm
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe

Eksik olmayın dedi niyetiniz gözlerinizden belli
Uzun yıllar oldu halimi soran olmadı uzanmadı eli
Sabırla çekerim vefasızlığı yıkarken bu dik beli
Sende benimle olma üzgün seninde yolun belli
Yolun açık olsun var yoluna kederimin sana esmesin yeli
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe

Dedim derdi kederi ortadan ikiye bölelim
Bölünmeyen ne varsa alalım toprağa gömelim
Bu fani dünyada iki hece mısra ile beraber gülelim
Dert keder içine sabırla az mutluluk serpelim
Seni sıkarsam üzersem eğer izin vermeden ben giderim
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe

Dedim güller açar öten bülbül yoksa bekle gelir
Belki aşkı hayatı anlamadık anlatışından
Belki anlaşılmadık bakan gözün bakışından
Belki duyulmadı kalp atışının atışından
Bir şeyler bulamasın bu kaçışından
Bakmazlarsa sen bak sen anla sen kalpleri dinle
Şimdiye kadar ne anladın bu kaçışından
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe


Şimdi dedi hayran oldum edebiyata
Mana sır anlam dolu sözleri sunarken hayata
Yıllardır gömmüştüm kendimi küskün bakışlı bir surata
Kimse beni götürmemişti böyle gerçek bir itirafa
Sen nerden çıktın gülümsettin beni döndürdün hayata
Yolun açık olsun gülüşün değsin her bir tarafa
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe


Dedim edebiyat edepten gelmiştir edep kokar
Gönül kokar insan kokar üzüntüye atar tokat sanma bakar
Açar kollarını herkesi sarar içinde vardır güzel karar
Sana bana bize herkese gülüşüyle yarar
Vicdanı var bakar geçmez yıkmaz açar kollarını sarar
İçinde bir mimar vardır inşa eder yakından bakar
Bak etrafına hayata kendine de ki daha yeni anlıyorum
Yıllardır boş olana ben ağlıyorum
Gülen hayat varken ben neden bakmıyorum
Boş umutlarım için ben boşuna yanıyorum
Umut her zaman hayattır ben neden anlamıyorum
Şimdi kendine de ki şimdi anlıyorum
Hayata gülümseyerek varıyorum
Ağlatsa da sarıyorum
Kanasa da bu yüreğim bir anlamı var anlıyorum
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe

Gülümsedi daha yıllardır kendimi çukurda hissederdim
Beter olmaktan çok beterdim
Başımı alıp nereye ben giderdim
Yüce Mevla’ya sığınmıştım sessiz hıçkırıkla biterdim
Mevla seni gönderdi ben şimdi şükür ederim
Hayatım bitti zan ettim
Kendimi ben boşuna bitirdim
Gelmeyen gelmeyince sandım yitirdim
Yitiren kendisiymiş ben şimdi idrak ettim
Var yolun açık olsun şiirler sözler seni sarsın
Bu güzel edebiyatınla sen cana cansın
Bırak edebiyatı yanımda az beni de sarsın
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe


Dedim bırakıyorum yalnız kalan ruhunuzu şiirle sarsın
Sizdeki şefkatle buluşsun merhametle kapıları açsın
Siz ona seslenirken o sizi o seslenirken siz onu duyun
Gönlünüzde solan çiçeklerinizi açtırsın beraber olun
Kaybettiklerinizi umutsuzluğa gömmeyin umutla bulun
Edebiyat şiirle der ki ya gül ol açan ya ol bir çiçek kokun
Solan solduran olmayın arayın da aradığınızı gönüllerde bulun
Başı önünde kederi gönlünde
Aşkla başı hiç dik gezmemiş ömründe

Uzaklaştım yanında bir katre gülümseme bıraktım
Daha az önce bir alevken gönlündeki karanfil söndü
Gönlündeki solan gülleri açtı kokusu etrafı sardı güldü
Varmak zor olsa da varmak anlamak sarmak gerek
Edebiyat şiir söz hece budur gülümsetmek gerek bilerek
Bir gülüş bırakarak terk etmek gerek gülümseterek
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren


17-02-2018 / 11:48

0.00
YORUM GÖNDER

Copyright © 2017 - Azram
Bu sitede yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece SessiZ SahiL.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır. Yasal bildirimler, sorun ve önerileriniz için lütfen bizimle İletişim'e geçiniz...